W maju 1863 r. przeniosła się do Marsylii we Francji, gdzie pracowała jako kucharka. Tam zaczęła popadać w pierwsze ekstazy. W czasie jednej z nich zapadła w sen na cztery dni.
W roku 1865, w wieku 19 lat, została przyjęta do postulatu w zgromadzeniu sióstr św. Józefa w Capelette w pobliżu Marsylii. Tu ponownie została skierowana do służby w kuchni. Po postulacie rada zgromadzenia zdecydowała się ją odesłać, argumentując, że jej nadprzyrodzone dary nie są właściwe w zakonie czynnym.
W czerwcu 1867 roku wstąpiła do karmelitanek w Pau. Tu podczas postulatu pojawiły się pierwsze stygmaty. Rozpoczynając nowicjat, 21-letnia Miriam otrzymała imię zakonne „Maria od Jezusa Ukrzyżowanego”. Przeżyła opętanie od 26 lipca do 4 września 1868 roku. Trwało ono dokładnie 40 dni. Przeżywała również ekstazy, wizje, proroctwa i rzekome lewitacje.
Po odbyciu nowicjatu wraz z grupą pięciu innych sióstr w 1870 roku wyruszyła do Indii na zaproszenie biskupa miasta Mangaluru Marii Efrema, w celu założenia nowego klasztoru. W czerwcu 1871 przeżyła kolejną ekstazę. 21 listopada 1871 złożyła w Mangaluru śluby wieczyste. 5 listopada 1872 r. powróciła do Pau, gdzie znów została skierowana do prac fizycznych.