Rok później powstał prototyp motoszybowca ITS-8W, wybudowano pięć egzemplarzy PWS-101, 25 Żab, 15 Salamandra i 20 Delfinów.

Tuż przed wybuchem wojny ukończono prototyp szybowca PWS-103. W związku z planowanym rozpoczęciem seryjnego montażu szkolno-treningowych samolotów PWS-40 Junak zamierzano znacznie rozbudować warsztaty. Przez niecałe dwa lata swojej działalności w Warsztatach wybudowano około 150 szybowców dziewięciu typów a zatrudnienie znalazło w nich 130 osób. Po zajęciu Lwowa przez Armię Czerwoną we wrześniu 1939 roku Związek Radziecki przejął cały nieuszkodzony majątek warsztatów. Warsztaty nadal prowadziły swoją działalność ale już pod nazwą Płaniernyj Zawod Nr 5 Ossoawiachima. Pod kierownictwem Rosjan zatrudnienie znaleźli przedwojenni polscy pracownicy. Kierowni­kiem biura konstrukcyjnego pozostał Polak, inż. Rudolf Matz, a wśród pracowników biura utrzymali się polscy inżynierowie: Józef Niespał, Władysław Nowakowski i Roman Zatwarnicki. Majstrem w dziale drzewnym był Stanisław Hebda, a w dziale montażowym Marian Janiszewski.