Lata 30. przyniosły znaczne pogorszenie stosunków Spaltensteina z sanacją, m.in. w 1931 r. popadł w konflikt z generalną Federacją Pracy oraz Narodowym Chrześcijańskim Zjednoczeniem Pracy na tle polityki zatrudnieniowej w sektorze miejskim, nie szczędził też słów ostrej krytyki władzom wojewódzkim podczas wielu konferencji Związku Gmin Województwa Śląskiego w sprawach bezrobocia. W wyniku głośnej krytyki władz oraz rozgrywek politycznych (konflikt między ugrupowaniami sanacyjnymi a NPR), u schyłku 1934 r. zmuszony został do rezygnacji z urzędu. Jego miejsce zajął mający poparcie wojewody Michała Grażyńskiego dotychczasowy marszałek Sejmu Śląskiego – Karol Grzesik.
Z dniem 1 stycznia 1935 r. Wincenty Spaltenstein przeszedł na emeryturę państwową, jednakże nie porzucił pracy zawodowej. Do wybuchu II wojny światowej prowadził własną kancelarię adwokacką w Chorzowie.