28 września 1914 miała miejsce jego chirotonia na biskupa czeboksarskiego, wikariusza eparchii kazańskiej. Po roku został przeniesiony do eparchii gruzińskiej jako biskup pomocniczy z tytułem biskupa erywańskiego, w 1916 – do eparchii orenburskiej z tytułem biskupa kustanajskiego, zaś jeszcze w tym samym roku, w grudniu, do eparchii saratowskiej z tytułem biskupa pietrowskiego. W 1917 Świątobliwy Synod Rządzący przeniósł go w stan spoczynku i wyznaczył jako miejsce stałego przebywania monaster Opieki Matki Bożej w Astrachaniu.
5 września 1917 został biskupem jenotajewskim, wikariuszem eparchii astrachańskiej. Do sierpnia 1918 spełniał obowiązki jej ordynariusza w związku z wyjazdem arcybiskupa astrachańskiego Mitrofana na Sobór Lokalny Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.