W 1922 ukazały się drukiem dwie jej ważne prace: Z badań nad rozwojem warstwy wyściełającej u iglastych i rozwój warstwy wyściełającej w Larix europea, Larix dahurica, Larix sibirica oraz Rozwój warstwy wyściełającej w Thuja orientalis L. i Thuja occidentalis. Kilka lat później opublikowała artykuły: Zur Frage der Anwesecheit der Plastiden in der generatiren (1925) oraz Recherches cytologiques sur les grains chez les Malvacées (1927).
Interesowała się problemami dendrologii. W 1953 opublikowała pracę Anatomia porównawcza drewna Populus alba L. Populus tremula i Populus canesens. W latach 1950–1953 wykonała dla Instytutu Celulozowo-Papierniczego w Łodzi 3 prace zlecone na temat anatomii drewna topoli, w tym Populus canesens i P. deltoides. Prowadziła też badania nad drewnem ciągliwym buka i jego mechanizmem pęknięć.
Jej osiągnięcia badawcze zostawiły trwały ślad w dziejach myśli naukowej. Zwłaszcza cenne okazały się opracowania z zakresu lokalizacji kwaśnych hydrolaz w komórce roślinnej.
Wykształciła ponad 100 magistrów i doktorów, w tym 7 ze stopniem doktora habilitowanego.
Miała ogromną wiedzę, przejawiała głęboki i twórczy stosunek do naukiJarosław Kita, Stefan Pytlas, W służbie nauki. Profesorowie Uniwersytetu Łódzkiego w latach 1945–2004.