Naczelne Dowództwo (ND) – organ pracy Naczelnego Wodza utworzony 1 września 1939 w wyniku mobilizacyjnego rozwinięcia GISZ i Sztabu Głównego WP.
Utworzenie i organizacja KG NW Kwatera Główna Naczelnego Wodza mieściła się w Warszawie, w wybudowanym w latach 1938−1939 gmachu przy ul. Rakowieckiej 4a, posiadającym trzykondygnacyjny schron przeciwlotniczy.
Naczelny Wódz dowodził wojskami w polu (armie) za pomocą swego Sztabu i dowódców broni. Podlegał mu również minister spraw wojskowych, gen. dyw. Tadeusz Kasprzycki, który na obszarze krajowym dowodził jednostkami mobilizowanymi i zapasowymi.
W czasie walki, po zaangażowaniu odwodu głównego, planowano rozwinąć punkt dowodzenia NW w m. Belsk Duży k. Grójca.
Organizacja Kwatery Głównej Naczelnego Wodza przedstawiała się następująco: Naczelny Wódz i Generalny Inspektor Sił Zbrojnych Adiutantura Dowódcy broni i delegaci przy Naczelnym Wodzu Sztab Naczelnego Wodza Urząd Głównego Komisarza Cywilnego Szefostwo Komunikacji Naczelnego Wodza Pododdziały obsługi i ochrony