Symbolika i wymowa teologiczna 250px|thumb|Symbole umieszczane na rewersie Cudownego Medalika (na oryginale gwiazdy są pięcioramienne). Postać Maryi z welonem to wizerunek dziewicy, według określenia św. Katarzyny. Początkowo Maryja ukazała się ze złotą kulą w rękach, zwieńczoną krzyżykiem. Przedmiot ten najczęściej interpretuje się jako symbol całego świata i ludzkości, ale także Francji, ojczyzny św. Katarzyny Laboure i każdego, poszczególnego człowieka. Na medaliku uwidoczniona jest Maryja z rękoma rozłożonymi. Palce Maryi są ozdobione pierścieniami z których rozchodzą się promienie, oznaczające obfite łaski udzielane osobom, które o nie proszą. Niektóre pierścienie pozbawione promieni odnoszą się do łask, o które nikt nie prosi. W czasach objawień paryskich żywe były dyskusje teologiczne na temat Niepokalanego Poczęcia Maryi. Prawda ta bardzo wyraźnie została odzwierciedlona w napisie, jaki miał ukazać się na medaliku. Znak Cudownego Medalika miał istotny wpływ na ogłoszenie dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Maryi, chociaż doktryna o Niepokalanym Poczęciu Maryi w teologii katolickiej obecna była już od wieków. Rewers medalika nie zawiera wizerunków żadnych osób. Jego znaczenie i wymowa jest oparta wyłącznie na symbolach. Centralne miejsce zajmuje inicjał imienia Maryi czyli litera M.