Aleksandr Władimirowicz Meller-Zakomelski, ros. Александр Владимирович Меллер-Закомельский (ur. w 1898 r., zm. 5 maja 1977 r. w Barcelonie) – rosyjski emigracyjny działacz faszystowski, wydawca, publicysta i pisarz.
Życiorys Pochodził z rodu zrusyfikowanych niemieckich baronów. Ukończył Korpus Paziów. Uczestniczył w latach 1918–1920 w wojnie domowej w Rosji. Służył w wojskach Białych, dochodząc do stopnia sztabsrotmistrza w gwardyjskim pułku kawalerii. Był ciężko ranny. Odznaczono go Orderem św. Mikołaja Cudotwórcy. Na emigracji zamieszkał we Francji, a następnie w Niemczech. W latach 20. działał w ruchu euroazjatyckim. W 1927 roku w jego paryskim mieszkaniu odbyła się konferencja euroazjatycka. Od 1933 roku działał w Rosyjskim Wyzwoleńczym Ruchu Ludowym (ROND) o charakterze faszystowskim. Stanął na czele oddziału propagandy ROND. Redagował też gazety partyjne Голос РОНДa i Пробуждение России. Występował najczęściej pod pseudonimem „A. Mielski”. Ponadto prowadził organizowane przez ROND kursy polityczne dla emigracyjnej młodzieży rosyjskiej. Stał się jednym z głównych ideologów rosyjskich faszystów w Niemczech. Bardzo silnie akcentował hasła antysemickie i antymasońskie w swojej publicystyce. Napisał książkę pt. Евангелист ненависти. Жизнь Карла Маркса.