Niestety nie wiadomo, gdzie aktualnie znajduje się ich oryginał (również cały jego „Dziennik”), być może zaginął bezpowrotnie.

Podczas pobytu w więzieniu radogoskim, prawdopodobnie ze względu na wiek i wykształcenie, został najpierw sekretarzem (pisarzem) sali nr IV, a następnie jej komendantemE. Niesobski, J. Pfeiferówna, op. cit.. Stąd jego zapiski z tego okresu są takie istotne.

Z pobytu na Radogoszczu pozostał też Jego rysunkowy portret, wykonany przez współwięźnia - Teodora Wilenckiego, z datą 23 IV 1942W. Źródlak, Teodor Wilencki – łódzki malarz. [w:] „Kronika Miasta Łodzi”, 2000, nr 1, ss. 69–74.. Również zaginionyMuzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi, oddz. „Radogoszcz" poszukuje wszelkich informacji o jego pamiętniku i tym portrecie rysunkowym..

Po powrocie do domu przeniósł się do Poznania, gdzie przebywał pod nazwiskiem Wacław Zybała. Jako „Lech” – zaprzysiężony 25 marca 1943 roku – został kurierem Komendy Okręgu Armii KrajowejKomisja Historyczna Wielkopolskiej Komendy Chorągwi ZHP.

Ponownie aresztowany na początku stycznia 1944 r. Zginął rozstrzelany w obozie żabikowskim 19 VII 1944 roku – według oficjalnego aktu zgonu o godz. 20.30Akt zgonu – opublikowany przez: Andrzej Drzycimski, „Dziennik harcerza i Szarotki”. str.