Jego miejsce zajął Josef Meisinger.
Kamienica przetrwała II wojnę światową i zniszczenie Warszawy w niemal niezmienionym stanie, choć w 1939 została nieznacznie uszkodzona podczas niemieckiego oblężenia Warszawy, a w czasie powstania warszawskiego jej wnętrza strawił pożar. Podczas powojennej odbudowy Nowego Światu zdecydowano jednak o zrównaniu stojących przy tej ulicy domów do tej samej wysokości, a także o ujednoliceniu ich fasad. Dlatego we wczesnych latach 50. XX wieku budynek dawnego hotelu obniżono z pięciu kondygnacji do dwóch (oficyny do trzech), skuto także secesyjną fasadę i zastąpiono ją gładką połacią tynku urozmaiconą jedynie drobnymi klasycyzującymi socrealistycznymi detalami. Oryginalny wystrój przetrwał jedynie na elewacji od strony podwórza. Zachowała się także pewna ilość detali wystroju wewnętrznego.
Na parterze działał także przez pewien czas, nawiązujący do dawnego hotelu nazwą i wystrojem, klub nocny Savoy Hotel. Obecnie w budynku mieści się siedziba m.in. Wyższej Szkoły Dziennikarskiej im. Melchiora Wańkowicza