Paremia prawnicza – krótka sentencja (zasada, maksyma), sformułowana najczęściej przez jurystę będącego uznanym autorytetem prawniczym (z reguły jurystę starożytnego Rzymu), wyrażająca w przystępny sposób fundamentalną zasadę prawną.
Zaletą jest ich uniwersalność, zrozumiałość dla prawników niezależnie od języka ojczystego. Prawnicy chętnie sięgają do paremii, stanowią one element retoryki prawniczej.
A – (Co jest) od początku nieważne, zawsze (jest) nieważne - Uwolniony na mocy wyroku sądowego uchodzi za niewinnego – rzecz przyłączona dzieli los rzeczy głównej – nikt nie musi oskarżać siebie samego; nie można nikogo przymuszać do zeznawania przeciwko sobie – Dokumenty urzędowe świadczą same za siebie – powód udaje się do sądu pozwanego; zasada określająca właściwość miejscową sądu – na powodzie spoczywa ciężar dowodu – nieważna jest czynność prawna z pominięciem jej formy lub – czynność prawna dokonana z naruszeniem przypisanej prawem formy jest nieważna – sądzone będą czyny ludzkie, nie piastowane godności – czynność prawna pozorna jest nieważna – adopcja imituje naturę;