) – niech sędzia nie wychodzi ponad żądanie stron – nieobecny niech nie będzie karany – konieczność łamie prawo – zaniedbanie jest winą – nikogo nie uwięzimy, o ile nie zostanie pokonany prawem – powołujący się na własny występek nie będzie wysłuchany – nikogo z własnego domu nie można zabierać siłą – nikt nie może być wyrzucony ze swojego domu – nikt nie może polepszyć swojej sytuacji w wyniku własnego czynu bezprawnego – nikt nie powinien być sędzią w swojej sprawie – nikt nie może być sędzią we własnej sprawie – nikt nie może przenieść na drugą osobę więcej praw, aniżeli sam posiada. – nikt nie może pozostawić dziedziców częściowo testamentowych, częściowo ustawowych – nikt rozumny nie karze dlatego, że popełniono przewinienie, lecz dlatego, by nie popełniano – nikt nie może sam sobie zmienić podstawy posiadania – nikt nie powinien być świadkiem we własnej sprawie. – niczego nie dowodzi ten, kto dowodzi zbyt wiele - zobowiązania dzielą się z mocy prawa – reguły nie tworzą prawa, lecz się z niego wywodzą – należy orzekać na podstawie ustaw, a nie naśladować wcześniejsze rozstrzygnięcia – argumenty należy oceniać nie według liczby, ale znaczenia – nie wszystko, co dozwolone, jest uczciwe – nie każda wypowiedź sędziego ma moc wyroku – nowy król, nowe prawo – nie ma kary bez ustawy, nie można stosować
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Paremia prawnicza · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.