Akcje te były opisywane przez prasę i tygodnik Suffragist.

Podczas wyborów prezydenckich w USA w 1916 Paul wraz z NWP prowadziły kampanię przeciwko ciągłej odmowie prezydenta Thomasa Woodrowa Wilsona oraz urzędujących Demokratów aktywnego poparcia wprowadzenia dziewiętnastej poprawki. W styczniu 1917 NWP zorganizowała pierwszy polityczny protest, pikietując pod Białym Domem. Pikieterki, znane jako „Ciche Strażniczki” (ang. Silent Sentinels), trzymały bannery, domagając się prawa do głosu. Był to przykład obywatelskiego nieposłuszeństwa bez użycia przemocy. W lipcu 1917 pikieterki zostały aresztowane pod zarzutem utrudniania ruchu drogowego. Wiele kobiet, włącznie z Paul, zostało skazanych i uwięzionych w Occoquan Workhouse w Wirginii (późniejsza nazwa Lorton Correctional Complex) i w więzieniu w Waszyngtonie. Protestując przeciwko warunkom panującym w więzieniu Occoquan, Paul rozpoczęła strajk głodowy, przez co przeniesiono ją do więziennego oddziału psychiatrycznego, gdzie była na siłę karmiona surowymi jajkami przez specjalną rurkę. Wywoływało to u niej wymioty i nudności. Sprawa owej kontrowersyjnej „terapii” oraz niekończące się demonstracje, a także nagłośnienie sprawy przez prasę, wywarły presję na administrację Wilsona.