Przygotował i 4 listopada 1918 roku przeprowadził, śmiałą operację forsowania kanału Sambra-Oise, w wyniku czego front przesunął się o 35 km na wschód, a do niewoli dostało się 1450 niemieckich żołnierzy, zdobyto liczne działa i armaty.
19 lutego 1919 Gratier został mianowany przez Georges’a Clemenceau (jako prezydenta Rady Najwyższej) dowódcą Naczelnego Dowództwa Wojsk Sprzymierzonych na Górnym Śląsku (). Wraz z nim wysłano część jego strzelców alpejskich tworząc z nich główną część francuskich sił okupacyjnych okresu plebiscytowego. Gratier ze względu na swą energię nie bardzo potrafił zrozumieć kunktatorstwa i tolerowania niemieckich prowokacji przez Le Ronda. Jak sam oceniał, zajmował się głównie pilnowaniem porządku, pisaniem raportów i uspokajających rozkazów. Był niezadowolony zwłaszcza z rozczłonkowania jego jednostki na kilkuosobowe grupy, pozbawione w ten sposób znaczenia. Zdenerwowały go zwłaszcza dokonane 14 marca 1920 przesunięcia żołnierzy poza strategiczną pozycję w Gliwicach (węzeł kolejowy). Miał też liczne spięcia z dowodzącymi kontyngentami włoskim i brytyjskim, gen. Albertem De Marinisem i płk. .