Przyczyny wymierania Przyczyną wymierania ryb z gatunku G. pedderensis są zmiany zachodzące w ich środowisku naturalnym. Mimo początkowo dość licznej populacji do roku 1972, kiedy to został utworzony zbiornik retencyjny, liczebność populacji w połowie lat 80. XX wieku się załamała. Stworzenie sztucznego zbiornika przyczyniło się do podnoszenia poziomu wody i tym samym do utraty siedlisk naturalnych. Ponadto do jeziora Pedder został wprowadzony w celach wędkarskich pstrąg potokowy, który polował m.in. na osobniki G. pedderensis. Wraz z powiększaniem się powierzchni akwenu pojawił się nowy gatunek z rodzaju Galaxias, G. brevipinnis, który szybko zajmował nowe siedlisko i wyparł spokrewnioną rybę.
Zachowana populacja W XXI wieku gatunek utrzymuje się tylko dzięki aktywnej ochronie. W latach 1991–1997 łącznie 34 osobniki zostały sztucznie wprowadzone do jeziora Oberon, położonego ok. 12 km na południowy wschód od jeziora Pedder, w zachodniej części pasma górskiego Arthur Range. W roku 1997 po raz pierwszy na nowym stanowisku zaobserwowane zostały młode ryby. Populacja z jeziora Oberon, mimo bliskiego położenia geograficznego z pierwotnym miejscem występowania, zlokalizowana jest w innym dorzeczu. Nie ma żadnych dowodów, które wskazywałyby, że G. pedderensis występowała wcześniej w tym regionie.