Biegi łączone i pościgowe W latach 1992–1998 w ramach igrzysk olimpijskich rozegrano bieg pościgowy na 25 kilometrów. Najpierw przeprowadzony był bieg na 10 kilometrów techniką klasyczną, za który przyznane zostały medale olimpijskie. Kilka dni później zawodnicy w odwrotnej kolejności do miejsc zajętych w biegu na 10 km, wystartowali w biegu na 15 km techniką dowolną. Taki sposób przeprowadzania biegu pościgowego dotyczył igrzysk w 1992, 1994 i 1998 roku. Medale w tej konkurencji zdobyli biegacze z Norwegii, Kazachstanu i Włoch. We wszystkich trzech igrzyskach medal w tej konkurencji wywalczył Bjørn Dæhlie.
Podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2002 w Salt Lake City po raz pierwszy i jedyny rozegrano bieg łączony 2 × 10 km. Początkowo konkurencję wygrał reprezentujący Hiszpanię, Johann Mühlegg, jednak kontrola antydopingowa wykazała obecność w jego krwi darbepoetyny alfa, co spowodowało dyskwalifikację zawodnika i utratę medalu.
Od 2006 roku w kalendarzu zimowych igrzysk olimpijskich zamiast biegu na 30 kilometrów wprowadzony został bieg łączony – 15 km techniką klasyczną + 15 km techniką dowolną. Bieg ten rozegrano także w 2010, 2014, 2018 i 2022 roku.