Równocześnie z samicami, samce wypuszczają do wody nasienie. Ikra składana jest przy dnie, pośród kamieni; jest okrągła, gładka i lepka, barwy żółtej, pomarańczowej lub bursztynowej; żółtko ziarniste, zajmuje ok. 1/4 średnicy jaja.
Wylęg po 50–72 godzinach. Po osiągnięciu około 5 cm młode kierują się w dół rzeki. Żyje około 8–12 lat, w zależności od środowiska. Dojrzałość płciową osiąga po 3–4 latach.
Odżywianie Podstawowym elementem diety alozy niebieskiej jest zooplankton. Żywi się głównie widłonogami (Acartia, Alteutha, Eurytemora, Pseudodiaptomus i Thalestris), krylem (Corophiumi Gammarus), mniejszymi gatunkami krewetek (m.in. Crangon), lasonogami (Neomysis), małżoraczkami (Cypris), równonogami oraz larwami owadów. Zjada również niewielkie ryby.
Najpospolitszymi pasożytami alozy niebieskiej są kolcogłowy (Acanthocephala) i nicienie (Nematoda).
Znaczenie Ma znaczenie w rybołówstwie. Sprzedawana świeża lub solona.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Śledziowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1814 roku