Niektórzy historycy uważają, że Stigand popierał earla Godwina w jego sporze z Edwardem Wyznawcą w latach 1051–1052, a inni uznają, że był w tym konflikcie neutralny. Spór rozpoczął się od walki między Eustachym II z Boulogne, szwagrem króla, i jego sługami a ludźmi z miasta Dover. Król rozkazał Godwinowi ukarać miasto, ale ten odmówił. Dalsze naciski Edwarda osłabiły pozycję Godwina i ten w 1051 roku uciekł wraz z rodziną z Anglii. Hrabia powrócił w 1052 z poważnymi siłami zbrojnymi, ale ostatecznie zawarł ugodę z królem. Niektóre średniowieczne źródła podają, że Stigand, który nie udał się na wygnanie z Godwinem, brał udział w pokojowych negocjacjach pomiędzy królem i jego earlem, a Kronika anglosaska z Canterbury nazywa go królewskim kapelanem i doradcą w trakcie rokowań.