Był także współtwórcą kierunku cybernetyki ekonomicznej i informatyki, inicjatorem komputeryzacji nauczania przedmiotów ilościowych na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym UŁ.
Dorobek naukowy Był promotorem 3 prac doktorskich i pod jego kierunkiem powstało 25 prac magisterskich. Specjalizował się w zastosowaniu technik komputerowych w badaniach statystyczno-ekonometrycznych. Był znakomitym programistą, autorem ponad 200 programów i procedur dla komputerów różnych rodzajów.
Prowadził badania nad modelami popytu (m.in. praca Ekonometryczne metody szacowania elastyczności popytu względem dochodu na podstawie badań budżetów gospodarstw domowych, 1972).
Opublikował cykl artykułów, poświęconych klasie liniowych modeli trendu z autokorelacją i z heteroskedastycznością składnika losowego. Wyniki tych badań przedstawione zostały m.in. w dwóch tomach monografii pt. Ekonometryczne modele rynku. Estymacja – Prognozy – Symulacje (red. W. Welfe, t. l – 1977, t.