4 dywizjon artylerii ciężkiej (4 dac) – pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego II RP.
Dywizjon nie występował w pokojowej organizacji wojska. Został sformowany w sierpniu 1939 roku, w Toruniu, przez 8 pułk artylerii ciężkiej z przeznaczeniem dla 4 Dywizji Piechoty.
W jego skład weszły dwie baterie i pluton taborowy nr 4. Pierwsza bateria była uzbrojona w trzy 105 mm armaty wz. 29, natomiast druga bateria w trzy 155 mm haubice wz. 1917.
4 dac w kampanii wrześniowej Mobilizacja Mobilizację alarmową dywizjonu w grupie niebieskiej rozpoczęto 24 sierpnia o godz. 7.00 w Toruniu w koszarach 8 pac. Po południu dalszą mobilizacje prowadzono we wsi Przysiek w pobliżu Torunia. Początkowo mobilizacja przebiegała wolno z uwagi na małe zawiązki wydzielone do formowania dywizjonu. Zmobilizowane konie w znacznej ilości nie były podkute, a zmobilizowane wozy niejednokrotnie nie posiadały na kolach obręczy metalowych. Prace nad uzyskaniem sprawności marszowej trwały całą dobę. 25 sierpnia nowo sformowana kolumna amunicyjna dywizjonu rozpoczęła dowóz amunicji ze składu w Łysomicach. Po złożeniu przysięgi 26 sierpnia, wieczorem podjęto marsz w miejsce koncentracji 4 DP. O świcie 27 sierpnia dywizjon dotarł do lasu koło wsi Gronowe.