Gustaw Plewako (ur. 13 lutego 1919 w Tambowie, zm. 12 czerwca 1997) − polski oficer marynarki wojennej i handlowej, uczestnik walk II wojny światowej, po jej zakończeniu kapitan żeglugi wielkiej.
Życiorys W chwili wybuchu wojny Gustaw Plewako był słuchaczem drugiego rocznika Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej, od 6 maja 1939 roku zaokrętowanym na czas rejsu szkolnego na żaglowcu „Iskra”. Jak większość podchorążych został przeniesiony na pokład transportowca „Wilia” i po przybyciu do Wielkiej Brytanii trafił do odbudowanej Szkoły Podchorążych na okręcie bazie „Gdynia”. Odbywał staż na niszczycielu „Błyskawica” oraz brytyjskich: pancerniku „Queen Elizabeth” i lotniskowcu „Formidable”. 1 września 1941 roku otrzymał promocję do stopnia podporucznika marynarki.
Po odbyciu stażu na slupie „Banff”, w maju 1942 roku wszedł w skład załogi niszczyciela „Garland”, jako pełniący obowiązki II oficera artylerii. Brał udział w bitwie konwojowej w obronie konwoju PQ-16 do Murmańska, podczas której obsada okrętu poniosła ciężkie straty. Był dowódcą plutonu honorowego podczas pogrzebu poległych po przybyciu do radzieckiego portu. W sierpniu 1942 roku został przeniesiony w skład załogi będącego w budowie okrętu podwodnego „Dzik”.