Szpital kupił wieś w 1761, a na początku XIX w. w jej pobliżu, przy trakcie krakowskim (obecnie ulica Grójecka) utworzył folwark Rakowiec. Niedługo potem w ramach regulacji, trakt krakowski odsunięto na zachód od folwarku. Zabudowa wsi ciągnęła się wzdłuż ulicy prostopadłej do traktu, której śladem wytyczono później warszawską ulicę Pruszkowską, oraz innych mniejszych dróg. Według innych źródeł pod koniec XVIII wieku wieś należała do Arnolda Byszewskiego. Pod koniec lat 20. XIX w. na skrzyżowaniu traktu krakowskiego i jednej z lokalnych dróg (odpowiadającej późniejszej ulicy księcia Trojdena) wybudowano murowaną karczmę „Pociecha”. Przy zajeździe tym stała figura, do której mieszkańcy Warszawy odprowadzali uczestników pielgrzymek na Jasną Górę. Po kilkudziesięciu latach, ze względu na wzrost rygorów prawnych dotyczących działania karczm, zamknięto ją. Na wschodnim krańcu wsi funkcjonowała druga, mniejsza karczma. Wieś na przełomie XVIII i XIX w. składała się z kilkunastu domów, a razem z folwarkiem miała sto kilkadziesięcioro mieszkańców. Pod koniec XIX w. składający się z 6 domów folwark liczył stu mieszkańców, a wieś składająca się z 11 domów – 132 mieszkańców. Do wsi należało 29,1 ha gruntów rolnych, a do folwarku 364 ha. Oprócz wsi z folwarkiem istniała wówczas również Kolonia Rakowiec licząca kilkadziesięcioro mieszkańców.