Georgi T. Rikow (ur. 14 sierpnia 1946 w Pazardżiku, zm. 28 grudnia 2002 w Sofii) – językoznawca bułgarski, indoeuropeista, etymolog, znawca języków anatolijskich i paleobałkańskich.
Życiorys Studiował na Uniwersytecie Sofijskim im. św. Klemensa z Ochrydy. W latach 1978–1979 przebywał na stażu naukowym w Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, gdzie zawarł znajomość z wybitnymi lingwistami polskimi (prof. Jerzy Kuryłowicz, Jan Safarewicz, Franciszek Sławski). Pobyt ten zaowocował długoletnimi, bliskimi kontaktami z badaczami polskimi.
Po powrocie pracował w Instytucie Języka Bułgarskiego na Uniwersytecie w Sofii. Wykładał językoznawstwo indoeuropejskie i paleobałkańskie. Był także wykładowcą na Uniwersytecie w Wielkim Tyrnowie. Był członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenie Badań Indoeuropeistycznych i Trakologicznych, członkiem Komitetu Bułgarskiego Studiów Bałkańskich, a nadto redaktorem naczelnym czasopisma „Orpheus. Journal of the Indo-European and Thracian Studies” (w latach 1991–2002), sekretarzem redakcji czasopisma „Славистични Изследвания”. Należał do członków redakcji czasopism „Български език” i „Studia Indogermanica Lodziensia”. Był współredaktorem i współtwórcą „Bułgarskiego słownika etymologicznego” (t. 3-6, Sofia 1986–2002).