Pracował w napięciu graniczącym z obłędem, jakby wyczuwając, że zostało mu niewiele czasu.
W liście do Émila Bernarda z marca 1888 porównał południe Francji do Japonii: czyste powietrze, jasne kolory, pola szmaragdowozielone lub ciemnoniebieskie, jak na odbitkach [japońskich].
Wśród obrazów namalowanych w czasie pobytu w Arles wyróżnia się cykl Most Langlois, który powstał aż w 10 wersjach. Być może okolice mostu z kanałami przypominały mu rodzinne strony.
Van Gogh w liście do brata Theo z ok. 14 marca 1888 poinformował go o rozpoczęciu prac nad obrazem: Jest to most zwodzony, przez który przejeżdża mały powóz, odcinający się na tle niebieskiego nieba – rzeka również niebieska, brzegi pomarańczowe z zieloną trawą i grupa kobiet w fartuchach i kolorowych czepkach, piorących bieliznę.
W kolejnych listach informował brata o postępie prac i sporządzaniu różnych wersji obrazu: Tak więc niezwłocznie zacząłem ten sam temat na drugim płótnie, ale, jako że pogoda jest zupełnie inna, [będzie to] w szarych odcieniach, bez postaci [ludzkich].
Z kilku listów wynikało, że van Gogh omyłkowo zrozumiał nazwę mostu jako „Pont de l’Anglais” („Most Anglika”): Tak więc po obiedzie zabieram się za ten sam obraz, który ma mieć Tersteeg („Most Anglika”), [przeznaczony] dla ciebie.
Ostatnią wersję obrazu van Gogh sporządził w maju 1888.