Andrzej Witold Szalewicz (ur. 10 marca 1939 w Łowiczu) – polski działacz sportowy.
Z wykształcenia inżynier elektronik. Potomek litewskiej rodziny Szalewiczów herbu Szaława. Członek PZPR w latach 1973–1982. Współzałożyciel w 1977 roku Polskiego Związku Badmintona oraz współzałożyciel i prezes Unii Polskich Związków Sportowych. W latach 1991–1997 prezes Polskiego Komitetu Olimpijskiego. Genealog, członek Warszawskiego Towarzystwa Genealogicznego (WTG), Polskiego Towarzystwa Heraldycznego (PTH) i Związku Szlachty Polskiej (ZSzP).
Praca zawodowa Pracę zawodową rozpoczął bezpośrednio po obronie pracy magisterskiej w październiku roku 1965 w Zakładzie Materiałów Magnetycznych „Polfer” w Warszawie. Początkowo pracował w laboratorium Wydzielonego Biura Rozwojowego, a następnie został kierownikiem Wydziału Ferrytów Kubkowych. Po roku został również zastępcą szefa produkcji. W międzyczasie ukończył studium podyplomowe w zakresie ekonomiki, organizacji produkcji i ergonomii na Politechnice Warszawskiej (1971).
W połowie 1974 roku otrzymał propozycję przejścia do Zjednoczonych Zakładów Urządzeń Jądrowych (ZZUJ) „Polon”.