W pracy duszpasterskiej pomagała jej siostra Maria Akwiliana Miszczak. W 1942 r. władze okupacyjne Kraju Warty zamknęły kaplicę domową w Niesułkowie. W latach 1942–1945 nabożeństwa były sprawowane przez kapłaństwo ludowe w domach prywatnych. W 1951 r. parafia liczyła 160 osób. Po II wojnie światowej w kaplicy pracowała jako proboszcz siostra Honorata Maria Zacharia Orłowska, a od 1981 r. do śmierci siostra Genowefa Maria Cherubina Goszczyńska. Oprócz wyżej wymienionych sióstr, po 1945 r. w parafii pracowały siostry Maria Bożysława Jastrzębska, Maria Bolesława Pypczyńska, Maria Gaudencja Ślusarczyk, Maria Hierminia Piętka, Maria Ambrozja Miszczak, Władysława Maria Illuminata Sobieszczańska oraz kapłani Maria Ireneusz Witkowski i Mieczysław Maria Felicjan Wojtera. Po II wojnie światowej również przeniesiono siedzibę parafii do drewnianego domu przy skrzyżowaniu dróg w Niesułkowie, wcześniej pełniącego funkcję sklepu spożywczego, gdzie również zamieszkała proboszcz. Na początku lat 50. wybudowano obecny budynek kaplicy połączonej z domem dla sióstr zakonnych. Obok usytuowano budynek gospodarczy, mały ogród warzywny, ozdobny, sad.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Parafia Kościoła Katolickiego Mariawitów w Niesułkowie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.