mały|Szyld kina 4D Kino 4D – potoczne określenie dla kin trójwymiarowych (3D), w których widz odbiera film nie tylko przez obraz i dźwięk, ale także przez ruch.
Sam obraz jest wyświetlany w tradycyjny sposób, a efekt trójwymiarowy jest uzyskiwany przez zastosowanie odpowiednich okularów z filtrami polaryzacyjnymi, które powodują wrażenie głębi (trzeciego wymiaru).
Natomiast pozostałe doznania (ruch, wiatr, itd.) oddziałujące na zmysły, zostały uznane za dodatkowy „wymiar”, stąd w skrócie nazwa „4D”. Ten rodzaj kin jest najczęściej jedną z atrakcji w wesołych miasteczkach, parkach rozrywki i lunaparkach. Grane są w nich przede wszystkim krótkie filmy, skupiające się na dostarczeniu widzom jak największej liczby efektów specjalnych, natomiast niekoniecznie na fabule.
Historia Filmy w technologii 4D zaczęto wyświetlać w Stanach Zjednoczonych, na przykład w miasteczku filmowym Universal Pictures w Orlando na Florydzie. Pierwszy film 4D „The Sensorium” powstał w Baltimore w 1984 r. Dwa lata później powstał film „Captain EO”. Kina interaktywne są dość popularne w USA, Japonii i Korei Płd.