thumb|Gwóźdź chirurgiczny do kości udowej Gwóźdź chirurgiczny (inaczej drut, pręt, ang. rod, nail, pin) – wykonany ze stali nierdzewnej lub stopu tytanu element służący do leczenia złamań, głównie kości długich, metodą zespolenia śródszpikowego (metoda INS, czyli Intramedullary Nailing System), poprzez: unieruchomienie nastawionych odłamów kostnych do czasu powstania zrostu, a następnie usunięcie gwoździa, zastosowanie gwoździa podczas nastawiania złamania, w wyciągach bezpośrednich.
Gwoździe chirurgiczne mają różne kształty i wymiary, dostosowane do długości i średnicy kości.
Przykładami gwoździ chirurgicznych są: gwóźdź Küntschera – stanowi spiczasto zakończony element o przekroju U- albo V-kształtnym, po przeciwnej stronie zakończony niewielkim otworem ułatwiającym wyciąganie, używany w śródszpikowym zespalaniu złamań trzonów kości długich. Wprowadzony do lecznictwa przez Niemca Gerharda Küntschera w roku 1940 w czasie wojny radziecko-fińskiej. gwóźdź Nyströma – pręt o kwadratowym przekroju, posiadający żłobienia na bokach, nagwintowany u podstawy;