Dalsze walki 59 dal (bez 1 baterii) 11 września dowódca Armii „Warszawa” podporządkował dywizjon (bez 1 baterii) dowódcy resztek Kresowej Brygady Kawalerii płk. dypl. Jerzemu Grobickiemu. Zadaniem jej było osłona odcinka Wisły, od granic Warszawy do ujścia rzeczki Promnik. W nocy 11/12 września dywizjon dotarł do Otwocka, obie baterie zajęły stanowiska ogniowe i zorganizowano punkty obserwacyjne. Nie prowadzono ognia i nie było styczności z wojskami niemieckimi. 13 września 59 dal został włączony w skład Grupy Operacyjnej Kawalerii gen. Andersa, miał dołączyć w marszu do Wołyńskiej Brygady Kawalerii. Ze względu na zatarasowanie dróg przez uchodźców i tabory, dywizjon utkwił w zatorach drogowych. Na miejsce koncentracji GOKaw. w Garwolinie 14 września, 59 dal nie dotarł. Garwolin osiągnął dopiero 15 września rano po nocnym marszu. W nocy 15/16 września dywizjon podjął marsz za Wołyńską BK, rano 16 września zatrzymał się na dzienny postój, w lasach między Łaskarzewem, a Maciejowicami. Rano z rejonu szosy lubelskiej na 59 dal wyszło niemieckie natarcie czołgów. Obie baterie zdołały zająć stanowiska i otworzyć ogień na wprost. 2 bateria zdołała zniszczyć jeden czołg niemiecki. Dywizjon poniósł znaczne straty osobowe, śmiertelnie ranny został ppor. rez. Wacław Cieślik, ciężko ranni zostali ppor. rez. Olgierd Odyniec i ppor.