Leo Valiani (ur. 9 lutego 1909 w Fiume, zm. 18 września 1999 w Mediolanie) – włoski polityk i dziennikarz, uczestnik ruchu oporu w okresie II wojny światowej, senator dożywotni.
Życiorys Urodził się jako Leo Weiczen w Rijece. Pod koniec lat 20. sympatyzował z komunistami. W 1930 za działalność antyfaszystowską został skazany na karę pięciu lat pozbawienia wolności. Po zwolnieniu wyemigrował z kraju, w okresie hiszpańskiej wojny domowej walczył po tzw. stronie republikańskiej. Po porażce wyjechał do Francji, a następnie do Meksyku. Po ujawnieniu paktu Ribbentrop-Mołotow zerwał z partią komunistyczną.
W czasie II wojny światowej uczestniczył we włoskim antyfaszystowskim ruchu oporu. Wziął udział w zorganizowanym w Szwajcarii spotkaniu przywódców niejawnych organizacji z amerykańskimi oficerami służb specjalnych (w tym Allenem Dullesem). Działał w nielegalnym komitecie wyzwolenia narodowego (Comitato di Liberazione Nazionale). Przystąpił też do socjaldemokratycznej Partito d'Azione. Wiosną 1945 współorganizował powstanie na północy Włoch, był jednym z sygnatariuszy dokumentu zawierającego rozkaz egzekucji Benita Mussoliniego.