Siły przeznaczone do desantu składały się z 1 Dywizji Kawalerii, 73 Skrzydła RAAF (bliskie wsparcie lotnicze), 592 Regimentu Desantowego, 1 Batalionu Amfibijnego Marines oraz batalionów roboczych US Navy (Seabees), które miały przystąpić do budowy baz lotniczej i morskiej; łącznie 45 110 ludziMiller, Cartwheel: The Reduction of Rabaul, s. 316-317.. Plan ten musiał ulec zmianie, bowiem 23 lutego 1944 roku trzy bombowce North American B-25 Mitchell dokonały lotu zwiadowczego nad Los Negros. Piloci zameldowali po powrocie, że nie dostrzegli śladów obecności Japończyków i że wyspa została przez nich prawdopodobnie opuszczonaReports of General MacArthur, t. 1, s. 137.Morison, Przełamanie bariery Bismarcka, s. 418.. Generał George Kenney, dowódca alianckich sił powietrznych na obszarze południowo-zachodniego Pacyfiku, udał się do MacArthura i zaproponował, by opuszczone przez nieprzyjaciela wyspy zająć szybko niewielkimi siłami. Reakcja MacArthura, według Kenneya, była następująca: „Generał słuchał tego co mówiłem chodząc po pokoju i od czasu do czasu kiwając głową, po czym nagle zatrzymał się i powiedział: To zakorkuje butelkę”Miał na myśli całkowite odcięcie japońskiej bazy w Rabaulu.Kenney, General Kenney Reports, s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Walki o Wyspy Admiralicji · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.