Grupą szturmową dowodził gen. William C. ChaseHirrel, Bismarck Archipelago, s. 14.. W jej skład wchodziły trzy plutony strzeleckie i pluton karabinów maszynowych z 2 Szwadronu 5 Regimentu Kawalerii, bateria z 99 Batalionu Artylerii Polowej (2 haubice 75 mm) i 673 Bateria PrzeciwlotniczaFrierson, The Admiralties: Operations of the 1st Cavalry Division, s. 18–19.; uzupełnienie stanowiło 29 Australijczyków z Australijskiej Administracji Nowej Gwinei (Australian New Guinea Administrative Unit – ANGAU), którzy mieli pomagać w zbieraniu informacji wywiadowczych i nawiązywać kontakty z tubylczą ludnością, liczącą około 13 tysięcy osóbPowell, The Third Force: ANGAU’s New Guinea War 1942–46, s. 82.. Po ewentualnym podjęciu decyzji o pozostaniu na wyspie, z Finschhafen miał wyjść konwój sześciu LST (każdy z nich z barką desantową LCM na holu) i dostarczyć na Wyspy Admiralicji resztę 5 Regimentu, 99 Batalion Artylerii Polowej, 40 Batalion Seabees oraz 2500 ton zaopatrzeniaBarbey, MacArthur’s Amphibious Navy, s. 152..