right|200px|Herb Bojarski

Bojarski – polski herb szlachecki, używany przez rodzinę osiadłą w Rosji.

Opis herbu Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego:

W polu błękitnym półksiężyc złoty, nad którym strzała srebrna.

W klejnocie nad hełmem w koronie ogon pawi przeszyty strzałą w prawo.

Labry: Z prawej błękitne podbite srebrem, z lewej błękitne podbite złotem.

Najwcześniejsze wzmianki Herb polskiej rodziny Bojarskich, której przedstawiciel, Michał, miał osiąść w 1658 w Rosji. Herb wzmiankowany przez Obszczij gerbovnik dvorianskich rodow Wsierossijskoj Imperii (1863).

Zwraca uwagę podobieństwo herbu Bojarski do herbu Sas, oraz fakt, że polscy Bojarscy używali tego herbu (zob. lista nazwisk w artykule Sas).

Rozsiedlenie rodu Bojarskich na obszarze Cesarstwa Fiodor Bojarski, zapisany został w VI genealogicznej księdze szlachty połtawskiej z prowincji charkowskiej. Niemniej z uwagi na braki w udokumentowaniu, pochodzenie rodziny Bojarskich nie zostało zatwierdzone w rozdziale dotyczącym „starej szlachty”, a w następnym rozdziale, będącym wykazem nowej szlachty. Tam wymieniony został kapitan wojsk polskich, Michał Bojarski (połowa XVII w.) i zatwierdzony przez Heroldię. W powyższym dokumencie, wymienieni są wszyscy potomkowie Fiodora Bojarskiego.