Kilka minut później astronauci zostali ewakuowani z wyrzutni.

Jedną z różnic dzielących Gemini od statków Merkury było zastąpienie wieży ratowniczej katapultowanymi fotelami wzorowanymi na modelach stosowanymi w samolotach odrzutowych. Załoga miała do dyspozycji mierniki wskazujące poziom ciśnienia w zbiornikach i lampki sygnalizujące siłę ciągu silnika. Na platformie startowej astronauci mogli katapultować się jedynie w kierunku poziomym. Każdy z członków załogi mógł katapultować się pociągając za uchwyt umieszczony między nogami.Czas reakcji podczas startu na polecenie „Przerwać” nie mógł przekroczyć trzech sekund, w przeciwnym razie astronautów czekała śmierć w płomieniach.

Po przeanalizowaniu wypadku okazało się, że siła wzrosła nominalnie, ale wypadła wtyczka z podstawy rakiety. Zgodnie z procedurą startową w chwili T=0 zostają uruchomione silniki. Po dwóch sekundach, gdy siła ciągu przekracza siedemdziesiąt siedem procent, następuje zdetonowanie bolców mocujących rakietę. W chwili kiedy rakieta wzniesie się na wysokość czterech centymetrów, następuje zwolnienie pępowin i uruchomienie zegarów w kabinie i w centrum lotów. Nawet jednak gdyby nie wypadła wtyczka przewodu kontrolnego, silnik również nie pracowałby przez trzy sekundy.