był wtedy w odległości 434 kilometrów. Trzecie odpalenie spowodowało zbliżenie do statku Franka Bormana i Jamesa Lovella, nieco poniżej ich orbity. Dalsze podejście przejął komputer pokładowy. Po pięciu godzinach i czterech minutach Schirra i Stafford widzieli Gemini 7 jako „jasną gwiazdę”. Kolejne manewry pozwoliły na zbliżenie kapsuł na odległość czterdziestu metrów. W ciągu następnych pięciu godzin pojazdy zbliżały się do siebie i oddalały. Udowodniono w ten sposób, że operacja spotkania, a praktycznie i dokowania na orbicie jest wykonalna. Najmniejsza odległość między nimi wyniosła zaledwie 30 centymetrów, największa – 90. metrów. Manewry były w pełni udane. Spotkanie miało miejsce w chwili gdy Gemini 7 wykonywał 163 okrążenie, a Gemini 6 kończył piątą godzinę misji. Pomimo ogromnej prędkości orbitalnej wynoszącej około 27 000 km/godz., względna różnica prędkości wyniosła zaledwie 3 km/godz. Po ich zakończeniu Gemini 6 oddalił się na szesnaście kilometrów. Czas jaki pozostał do końca misji załoga przeznaczyła na odpoczynek i przygotowanie się do powrotu na Ziemię.
Osiągnięte zostały wszystkie podstawowe cele i wszystkie, z wyjątkiem jednego, cele drugoplanowe.
thumb|220px|Statki Gemini 7 i Gemini 6A na orbicie