Historia Zamki dwutaktowe przeładowywane dźwignią (ang. lever-action), cieszyły się szczególną popularnością w II połowie XIX w. w Stanach Zjednoczonych, i związane były przede wszystkim z konstrukcjami: Christophera Spencera (Spencer Repeating Rifle), Tylera Henry’ego (Henry M1860) i Olivera Winchestera (Winchester M1866 i wiele innych). Zamki dwutaktowe przeładowywane rączką zamkową, spopularyzowane zostały pod koniec XIX w. przez Ferdinanda Mannlichera za sprawą serii jego karabinów przeznaczonych dla armii austro-węgierskiej (M1886, M1888, M1890, M1895). Innymi karabinami wykorzystującymi tego rodzaju zamki były kanadyjski Ross oraz szwajcarski Schmidt-Rubin.
Zaletą zamków dwutaktowych, było zapewnienie teoretycznie wyższej szybkostrzelności wobec zamków czterotaktowych (wykonanie o połowę mniej czynności przy przeładowaniu). Jednak wadą ich wielu wczesnych wersji była skomplikowana konstrukcja, podatność na zanieczyszczenia i zacięcia oraz konieczność użycia znacznej siły przy przeładowaniu.