Janusz Julian Maciejewski (ur. 2 czerwca 1930 w Łodzi, zm. 9 lutego 2011 w Warszawie) – polski filolog, specjalizujący się w historii literatury polskiej, krytyce literackiej i socjologii literatury. Polski wolnomularzpamietnik_literacki_czasopismo_kwartalne_poswiecone_historii_i_krytyce_literatury_polskiej-r2011-t102-n2-s259-272.pdf.

Życiorys Studiował polonistykę na Uniwersytecie Łódzkim, wśród jego wykładowców był Zdzisław Skwarczyński. w 1951 roku ukazały się jego pierwsze prace dotyczące historii literatury, a także (w tygodniku „Wieś”) teksty krytyczne. Pracował na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, w 1968 roku po wydarzeniach marcowych został odsunięty od zajęć dydaktycznych. W 1969 roku zatrudnił się w Instytucie Badań Literackich PAN.

Na Uniwersytet Warszawski wrócił w 1981 roku, pracował w Instytucie Literatury Polskiej do przejścia na emeryturę w 2000 roku. W roku 1990 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych.

Był członkiem polskiego PEN-Clubu, a w latach 1999–2001 jego prezesem.

W 2007 roku został odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Współtwórca powojennego odrodzenia polskiego wolnomularstwa.