88 dywizjon artylerii ciężkiej (88 dac) – pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego II RP.
Dywizjon nie występował w pokojowej organizacji wojska. Został sformowany w 1939 przez 8 pułk artylerii ciężkiej z Torunia.
88 dac w kampanii wrześniowej
Mobilizacja 88 dywizjon artylerii ciężkiej został sformowany zgodnie z planem mobilizacyjnym „W” w dniach 24–25 sierpnia 1939 roku przez 8 pułk artylerii ciężkiej. Dywizjon mobilizował się w miejscowościach: Lulkowo (dowództwo dyonu i kolumna amunicyjna), Piwnice (baterie 1 i 2) oraz Różankowo (bateria 3). Każda bateria otrzymała cztery 155 mm haubice wz. 1917. Zabrakło do etatu części radiostacji, wozy z poboru wymagały napraw i remontów z uwagi na ich bardzo zły stan.
Stanowisko dowódcy dywizjonu objął major Marian Taczak, lecz drugiego dnia mobilizacji zachorował. Od 26 sierpnia obowiązki dowódcy dywizjonu pełnił kapitan Stefan Słowikowski, natomiast obowiązki dowódcy 1 baterii wykonywał porucznik rezerwy Maksymilian Kreutzinger. 30 sierpnia o godz. 23.00 dowództwo dywizjonu objął major Jerzy Durski-Trzaska. Major Taczak nie powrócił już do oddziału. W 1940 roku został zamordowany w Charkowie.