1 września ze względu na to, że nieprzyjaciel został zatrzymany na linii ubezpieczeń, dywizjon nie uczestniczył w walce. 2 września od godz. 11.00 88 dac zgodnie z ustaleniami z dowódcą 79 pp położył ogień zaporowy w rejonie Szumska i Dzierzgowa powstrzymując natarcie niemieckich oddziałów z 1 Dywizji Piechoty. W godzinach popołudniowych 88 dac brał udział w pojedynku ogniowym z niemieckimi bateriami lekkimi i ciężkimi. Ostrzał niemieckiej piechoty przez 88 dac powstrzymał skutecznie jej natarcia. Ok. godz. 18.00 silny ostrzał niemieckiej artylerii zerwał łączność telefoniczną z bateriami 2 i 3. Osłabienie wsparcia artyleryjskiego pozwoliło niemieckiej piechocie na zdobycie o godz.19.30 Góry Kamieńskiej. Obsady punktów obserwacyjnych dywizjonu i baterii poniosły duże straty od artylerii niemieckiej i ostrzału piechoty, ich pozostałości wycofały się. Ok. godz. 23.00 88 dac został skoncentrowany w rejonie dworu Wiskin, skąd pomaszerował do Szulmierza przez Grudusk do dyspozycji 8 Dywizji Piechoty, która miała wykonać natarcie odciążające na prawe skrzydło Armii „Modlin”. Rejon Szulmierza osiągnął dywizjon 3 września ok. godz. 4.30, pomiędzy godz.7.00, a 13.00 zajął stanowiska ogniowe na zachód od Szulmierza i punktami obserwacyjnymi w rejonie Koziczyna.