12 września wieczorem po zwinięciu stanowisk odmaszerował przez Marki na Pragę do Warszawy. Od 14 września w składzie artylerii ogólnego działania miał zamykać ogniem kierunki, od Jabłonny do Kawęczyna oraz zwalczać artylerię niemiecką. W dniu 15 września w 1 i 3 baterii dywizjon posiadał 7 haubic. Baterie zajęły stanowiska ogniowe; 1/88 dac w ogrodzie sejmowym, a 3/88 dac w Parku Sobieskiego, kolumna amunicyjna i tabory w Parku Łazienkowskim. W trakcie obrony Warszawy dywizjon prowadził ogień przeciwbateryjny i pojedynki z artylerią niemiecką. 17 września poległo 10 żołnierzy ze składu dywizjonu, 6 zostało rannych. 21 września dywizjon ostrzelał niemiecki pociąg pancerny w rejonie Wawra. Intensywność prowadzenia ostrzału przez 88 dac sukcesywnie spadała, z uwagi na występujące niedobory amunicji. Na skutek intensywnych niemieckich bombardowań i ostrzału niemieckiej artylerii, coraz większą trudność napotykano z łącznością pomiędzy punktami obserwacyjnymi na Pradze, a stanowiskami ogniowymi obu baterii. 25 września od ostrzału niemieckiego uszkodzeniu uległa jedna haubica w 3 baterii i poniesiono straty osobowe, 27 września ostrzał artylerii niemieckiej zniszczył punkty obserwacyjne 1 i 3 baterii, gdzie poległ jeden żołnierz, a kilku odniosło rany. Tego dnia wystrzelono ostatnie pociski na stanowiska niemieckie, gdyż po godz.