thumb|275px|Powierzchnia głowy odtworzona algorytmem marching-cubes ze 150 obrazów z rezonansu magnetycznego (około 150 tys. trójkątów) Algorytm maszerujących sześcianów (ang. Marching cubes algorithm) – algorytm z dziedziny grafiki komputerowej, który dla zadanego przestrzennego pola skalarnego tworzy siatkę wielokątów przybliżającą powierzchnię ekwipotencjalną o wybranej wartości granicznej potencjału. Analogiczny algorytm na płaszczyźnie nosi nazwę marching squares algorithm (z ang. algorytm maszerujących kwadratów).
Algorytm został opracowany przez Williama E. Lorensena i Harvey E. Cline, a jego opis opublikowano w 1987 roku, w artykule pt. „Marching Cubes: A high resolution 3D surface construction algorithm”.
Jednym z zastosowań tej metody jest przestrzenna wizualizacja danych medycznych na podstawie szeregu dwuwymiarowych obrazów przekroju ciała pacjenta (patrz ilustracja). Natomiast w programach graficznych używana jest do wizualizacji tzw. metaballs, tj. obrazów pól skalarnych, w których źródłami pola są punkty, odcinki lub płaszczyzny rozmieszczane przez grafika.