Do wieczora na północnym zachodzie Rosjanie posunęli się o 10–12 km, na północy o 7,5 km, a na wschodnim kierunku praktycznie nie uzyskali zdobyczy terytorialnych. Natomiast następnego dnia udało się odnieść wiele sukcesów na kierunku północno-zachodnim. W wyniku brawurowego manewru wyzwolono wsie Starica i Uljanowo, niszcząc znajdujące się tam oddziały. Straty radzieckie były zadziwiająco małe i ograniczyły się do 10 poległych. Droga na południe i południowy wschód została otwarta. Dwie niemieckie dywizje piechoty zostały rozbite, a 5 Dywizja Pancerna poniosła duże straty. Front został przerwany na szerokości 23 km i głębokości 25 kmEncyklopedia II wojny światowej nr 37…, s. 665–666..
14 lipca Niemcy, umiejętnie manewrując rezerwami, zdołali powstrzymać atak. Uwidoczniła się niepokojąca sytuacja, w której skrzydła Frontu Zachodniego wyraźnie odstawały od 11 Gwardyjskiej Armii. Radzieckie oddziały wychodziły na rubież Bołchowa. W dniach 14–15 lipca napotkały jednak mocne kontruderzenia niemieckie, które skutecznie wyhamowały ofensywę. Niemcy zatrzymali 61 Armię, wsparcie 50 Armii okazało się niewypałem. Gen. Sokołowski zaczął zatem wprowadzać jednostki drugiego rzutu Frontu Zachodniego, co pozwoliło 18 lipca na odzyskanie inicjatywy.