W latach 60. Światosław toczył wojny ze swoim krewnym, Rościsławem, o Tmutarakań; Światosław próbował osadzić w tym mieście swojego syna, Gleba, jako władcę. W 1067 jego córka, Wyszesława, została żoną księcia Polski, Bolesława Szczodrego. W drugiej połowie lat 60. wziął udział wraz z braćmi w wojnie przeciwko Wsiesławowi, księciu Połockiemu, który wcześniej zdobył Nowogród i stworzył tym samym niebezpieczną przeciwwagę dla hegemonii „triumwiratu” Jarosławiczów na Rusi. Bracia wspólnymi siłami pokonali Wsiesława nad rzeką Niemigą, a następnie uwięzili go w Kijowie. W 1068 wraz z braćmi poniósł klęskę w starciu z siłami plemienia Połowców-Kumanów nad rzeką Ałtą; Światosław zdołał wówczas umknąć do Czernihowa. Później, w listopadzie 1068, Światosław pokonał Połowców w bitwie pod Snowśkiem, biorąc ich wodza do niewoli. Zwycięstwo to ograniczyło ataki Połowców na Ruś na okres około 20 lat.
W międzyczasie doszło do dwukrotnej zmiany władzy w Kijowie: najpierw (wrzesień 1068) w wyniku rozruchów w stolicy uwolniono i osadzono na tronie Wsiesława, a Iziasław salwował się ucieczką do Polski;