Oddziały niemieckie, które miały bronić tego regionu, składały się z 1 Armii Pancernej, części sił 8 Armii z Grupy Armii „Południe” i 6 Armii z Grupy Armii „A”. Tworzyło je 40 dywizji, w tym 8 pancernych i zmotoryzowanych. Liczyły one ok. 770 tys. ludzi dysponujących 8000 dział i moździerzy, 800 czołgami i 1000 samolotówEncyklopedia II wojny światowej nr 38..., s. 680–681..
Niemiecki przyczółek pod Zaporożem miał do 40 km szerokości i do 20 km głębokości. Broniły go oddziały XVII Korpusu Armijnego i XL Korpusu Pancernego 1 Armii Pancernej liczące 35 tys. żołnierzy, 600 dział i moździerzy oraz ok. 200 czołgów i dział szturmowych. Na ich pozycje 10 października ruszyły 12 Armia oraz 3. i 8 Gwardyjskie Armie lewego skrzydła Frontu Południowo-Zachodniego wspierane przez 17 Armię Lotniczą. Po czterodniowych walkach w nocy 13 października przerwano obronę i rozpoczął się szturm na miasto. Następnego dnia Zaporoże zostało wyzwolone. Uciekające oddziały niemieckie zdążyły zniszczyć tylko część obiektów przemysłowych przeznaczonych do wysadzeniaEncyklopedia II wojny światowej nr 38..., s. 681..