Zofia Döllinger z domu Uniechowska, ps. „Pajączek”, „Wiera”, „Zbigniew” (ur. 27 czerwca 1909 w Wilnie, zm. 30 listopada 1993 w Warszawie) – dyplomowana pielęgniarka-położna, podczas II wojny światowej uczestniczyła w konspiracji AK, dama Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Zofia Döllinger była córką Janusza i Zofii z d. Jelskiej (zm. 1921), siostrą Antoniego Uniechowskiego i Karoli Uniechowskiej. Ukończyła żeńskie Gimnazjum Wiktorii Jędryczkowskiej w Warszawie, gdzie uzyskała tzw. „małą maturę”, następnie Warszawską Szkołę Pielęgniarstwa /kurs XI – dyplom otrzymała w 1928 roku/. Od 1928 roku uczęszczała także do Szkoły Położniczej im. Dr. Rejsa. Była instruktorką W.S.P. na Oddziale Położniczym w Szpitalu Klinicznym Dzieciątka Jezus w Warszawie. Po ukończeniu szkół pracowała jako przełożona w Zakładzie Neuropsychiatrycznym w Grodzisku Mazowieckim. Po wyjściu za mąż, pracowała w ośrodkach zdrowia w Brzesku i w Tarnowie. W latach 1938–1941 pracowała z ramienia Inspektoratu Pracy jako pielęgniarka na Stacji Opieki nad matką i dzieckiem oraz matkami ciężarnymi w Warszawie.