Antoni Węglarczyk (ur. 18 stycznia 1907 w Hucie Laura, zm. 6 listopada 1939 we Lwowie) – polski lekkoatleta, olimpijczyk, specjalista od rzutu młotem, wielokrotny mistrz i rekordzista Polski, działacz sportowy.
Życiorys Urodził się w Hucie Laura, ob. części Siemianowic Śląskich, jako syn Henryka - hutnika, robotnika w hucie "Laura" oraz Marii z d. Pifko. Po ukończeniu szkoły ludowej, w 1921 roku został górnikiem w kopalni "Knopp" ("Śmiłowski") w Siemianowicach. W 1922 r. został członkiem Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół" w Siemianowicach, a po ukończeniu kursów wychowania fizycznego prowadzonych przez dowództwo 73. Pułku Piechoty w Katowicach, w 1928 r. został członkiem zarządu siemianowickiego gniazda, pełniąc funkcję zastępcy naczelnika.
Był założycielem i wiceprezesem klubu pięściarskiego "1928" w Siemianowicach, a także należał do pionierów ratownictwa wodnego w Polsce.
W latach 1939-31 służył w 73. Pułku Piechoty w Katowicach, gdzie nabywał uprawnienia instruktorskie w lekkoatletyce i sędziowskie w grach zespołowych.
28 sierpnia 1939 r. otrzymał kartę mobilizacyjną - jako żołnierz 73. pp. brał udział w bitwie pod Wyrami, a 16 września został ranny w okolicach Lwowa, w wyniku czego zmarł w Szpitalu Miejskim i został pochowany we Lwowie.
Był żonaty z Gertrudą z d.