Odkryty na Jamajce w 1916 roku fragment żuchwy i kości udowej, został sklasyfikowany jako należący do przedstawiciela tego gatunku, lecz późniejsze badania wykazały, że kościec należał do młodego osobnika nocohutii jamajskiej (Geocapromys brownii).
Żywienie Nocohutia wyspowa była roślinożercą. Nie ma zbyt wielu informacji na temat żywienia tych zwierząt, z wyjątkiem stwierdzenia barona Moyne, mówiącego, że nocohutie na wyspie Swan żerowały na dzikim winie porastającym skały. Clough podawał, że wiecznie zielony krzew Strumpfia maritima i liściokwiat Phyllanthus epiphyllanthus wybierane przez Geocapromys ingrahami spośród roślinności jego rodzimej wschodniej wyspy Plana Cays, były również dostępne na wyspach Swan. Prawdopodobnie były więc także pożywieniem tamtejszej hutii.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Hutiowate Kategoria:Wymarłe gryzonie Kategoria:Wymarłe ssaki Ameryki Północnej Kategoria:Wymarłe ssaki holocenu Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1888 roku