był delegatem tajnego Komitetu Obywatelskiego na powiat witkowski, występował na rzecz powrotu miasta i powiatu do Polski. Przy jego udziale 12 listopada 1918 r. powstała polsko-niemiecka Rada Delegatów Robotników i Żołnierzy, która przejęła władzę w powiecie. 25 listopada tego roku został przewodniczącym (prezesem) utworzonej wtedy Polskiej Rady Ludowej w Witkowie. W porozumieniu z przedstawicielami ludności polskiej, ogłosił 29 grudnia 1918 r. przejęcie władzy w powiecie przez Polaków oraz poparł ruch powstańczy w Wielkopolsce. W jego mieszkaniu odbywały się regularne narady działaczy polskich.
Działalność w Bydgoszczy 1 marca 1921 r. mianowano go proboszczem kościoła św. Marcina i Mikołaja w Bydgoszczy, a 1 maja tego roku – dziekanem dekanatu bydgoskiego miejskiego. Jako dziekan bydgoski starał się o rozwój sieci kościołów parafialnych w Bydgoszczy. Zabiegał między innymi o budowę kościoła i zakładu wychowawczego św. Wincentego a Paulo. Po erygowaniu parafii św. Wincentego a Paulo został jej administratorem (1924–1925).