Ofiarami bombardowania (około 20 zabitych, w tym dzieci i ponad 50 rannych) byli głównie cywilni uchodźcy z Azji Mniejszej, zakwaterowani, o czym Włosi nie mieli pojęcia, wewnątrz murów fortecy. O 17.00 włoski ambasador w Atenach przekazał rządowi greckiemu oficjalną notę dyplomatyczną, informującą, że na Korfu wylądowały wojska włoskie z zamiarem czasowej okupacji i blokady wyspy, bez jakichkolwiek kroków o charakterze aktu wojennego. Do desantu przystąpiono około 18.00, w miejscowościach Mandukion i Kastrades, zaś po zajęciu portu wyładowano w nim pozostałe oddziały. Grecki garnizon, wobec olbrzymiej dysproporcji sił (około 100 żołnierzy i 150 żandarmów wobec 10 tysięcy piechoty włoskiej, wspieranej przez flotę i lotnictwo) nie próbował jakiegokolwiek oporu. Na fortecy zawisła włoska flaga. Obecni w mieście przedstawiciele dyplomatyczni państw obcych udali się na „Conte di Cavour” i zostali przyjęci przez Solariego, któremu przedstawili protest przeciwko bombardowaniu i naruszaniu neutralności Korfu. W odpowiedzi admirał oświadczył, że jego działanie nie nosi znamion wojny i jest jedynie manifestacją konieczną dla otrzymania zadośćuczynienia od Greków.