W trakcie trwania konfliktu duża część prasy europejskiej stanęła po stronie Mussoliniego. Brytyjski „Daily Mail” z 8 września gloryfikował go jako „lidera wszystkich kochających wolność i sprawiedliwość”. Francuska dyplomacja była w ogóle przeciwna przedstawianiu sprawy Korfu na forum Ligi Narodów, obawiając się, że stworzy to precedens do podobnego rozwiązania konfliktu wobec francuskiej okupacji Ruhry. Brytyjczykom z kolei zależało na rozwiązaniu problemu przy zachowaniu status quo w regionie, ale nie chcieli w żaden sposób zerwać możliwości późniejszego porozumienia z Mussolinim. Sam włoski dyktator obawiał się międzynarodowej izolacji w przypadku niepowodzenia mediacji, więc był skłonny do ustępstw, o ile będzie mógł przedstawić zakończenie kryzysu jako swoje dyplomatyczne zwycięstwo. Zdał sobie równocześnie sprawę, że wszystkie następne próby zmiany układu sił w basenie Morza Śródziemnego muszą odbywać się ze szczególnym uwzględnieniem reakcji brytyjskich i ich interesów w regionie.